Idea "Wsi tematycznej"

Tworzenie wsi tematycznych to jeden ze sposobów ożywiania gospodarki wiejskiej. Zaletą tego programu jest to, że nie wymaga dużych pieniędzy, przynajmniej na początku, i angażuje wielu mieszkańców. Można go wprowadzić w większości wsi, nawet tam, gdzie nie ma nic ciekawego.

Stworzenie wsi tematycznej to sposób na wypłynięcie na szersze wody, na znajdowanie nowych sposobów zarabiania w warunkach gospodarki opartej na wiedzy i globalizacji. Wadą tego rozwiązania jest to że odbiega daleko od przyzwyczajeń ludzi mieszkających na wsi. Dlatego nie pieniądze, a bariery natury psychologicznej i socjologicznej są główną przeszkoda w jego wprowadzaniu. Tworzenie wsi tematycznej dotyczy wszystkich mieszkańców wsi, pobudza ich aktywność i daje nadzieję na poprawę losu. Z drugiej jednak strony zaburza istniejące układy, budzi lęki i obawy. Co będzie, jeśli się nie uda, co powiedzą sąsiedzi?

Wieś tematyczna jest wsią, która ma własny, jedyny w swoim rodzaju, pomysł na rozwój. Wokół niego tworzone są sposoby na zarabianie pieniędzy. Nie chodzi tu jednak o nowy rodzaj upraw, ogrodnictwo czy hodowlę, nie chodzi też o patenty na produkcję. To oczywiście nadal jest ważne, jednak we wsi tematycznej pomysły są nieco oryginalniejsze.

Chodzi o coś więcej. Tworząc taką wieś, zaczynamy inaczej myśleć o sobie, o swojej rodzinie, sąsiadach, o miejscu w którym mieszkamy. Okazuje się, że możemy mieć marzenia, że posiadamy wiedzę i umiejętności, że nie wszystko zależy od "kogoś z Warszawy", gminy, województwa, że nie musimy czekać na inwestora, na inicjatywę urzędów pracy, na pieniądze z Unii Europejskiej. Nagle widzimy, że potrafimy współpracować, uczyć się, a nasza wieś staje się bardzo atrakcyjnym miejscem. Pojawiają się nowe możliwości, których przedtem nie dostrzegaliśmy. Twórcom wsi tematycznych najbardziej potrzebne są marzenia, szersze spojrzenie, umiejętność łączenia różnych zjawisk, zdarzeń i informacji, na pozór bardzo odległych (...).

Wsie tematyczne kierują się w stronę nowej gospodarki. Nawet gdy zajmują się makiem, chlebem czy hodowlą owiec, szukają nowych możliwości.zarabiania poza rolnictwem. Nie ograniczają się przy tym do zwykłej turystyki. Na to mogą pozwolić sobie wsie mające po temu warunki: malownicza okolicę, zabytki, osobliwości. We wsiach leżących w mało atrakcyjnych miejscach, magnesem staje się możliwość niecodziennych przeżyć (przygoda na trasie gry terenowej w wiosce Hobbitów, poznanie obyczajów Celtów) i zdobywanie nietypowych umiejętności (różdżkarstwo, kowalstwo, pieczenie chleba, strzyżenie owiec). Wioski tematyczne coraz częściej podejmują współpracę z naukowcami i studentami, potrzebna jest ona do nasycenia wiedzą i informacjami produktu wsi. Jeśli wsie mają uczyć i działać na emocje, ich mieszkańcy też powinni się uczyć, podpatrywać konkurencję, badać nowe trendy, zbierać informacje.

Na podstawie artykułu dra Wacława Idziaka p.t. "Wsie tematyczne", zamieszczonego w książce "Internet w mojej społeczności. Wykorzystanie technologii informatycznych w rozwoju społeczności wiejskiej", wydanej przez Fundację Wspomagania Wsi, Warszawa 2005